Ne zaman elime kağıt kalem alsam ya da bilgisayarın başına otursam, gelecek zaman kiplerini kullanmamaya özen gösteririm.  -ecek’li, -acak’lı cümleleri  okurken ve yazarken, cümleler agresifleşiyormuş gibi gelir bana. Şimdi de yaptığım gibi daha çok geniş zaman kullanmaya çalışırım. Geniş zamanlar ferah ve konforludur. Rahatça yerleşirsiniz içine. 

Şimdiki zamana kipi olan -yor’da, geniş zaman kadar  rahat edemesem de okurken ya da yazarken beni zorlamaz. Fakat tüm cümleleri şimdiki zamanda yazmaktan da hoşlanmam. Herkes ısrarla tavsiye etse de, kolaylıkla şimdiki zamanda tutunamam. 

Yalnız, uykumun kaçtığı gecelerde işler biraz değişir ve her şey şimdiki zamanda oluverir. Tüm kırgınlıklar, tüm konuşmalar ve tüm hesaplaşmalar o anda o dakikada yaşanır.  Ve de asla sonlanmaz.Gözüme ilk kestirdiğim kişinin, hemen o dakika karşısına geçerim, çünkü böyle gecelerde sıraya dizilip beklerler. Gerçi ben ne diye karşısına geçiyorsam; gözüme kestirdiğim kişiyi karşıma çağırırım ve başlarım; seni utandırmak istemediğim için sustum, oysa benim daha incitici cümlelerim vardı, derim. Aslında en başından beri beni nasıl kırdığını biliyordun ama bunu bile isteye yaptın çünkü sen gördüğüm en bencil insansın’ ı da  eklerim. Hiç acımam! Çok acımasız olurum.

Ağzımdan çıkan hiçbir cümleyi tartmadan o anda söylerim ve sol tarafıma dönerim. Kendimi bildim bileli sırt üstü uyuyamam çünkü. 

Sol tarafıma döner dönmez yepyeni biriyle  karşılaşarım. Neden, ortadan kayboldun derim; sert, öfkeli… Hiç gözyaşı dökmem, kızgınlığıma yaslanıp, konuşmaya devam ederim ama asla sakinleşmem.

Gözüm başka birine daha takılır tam da o anda. Bir nefes alıp düşünür; söylecek anlamlı bir cümlemin kalmadığını farkedince, yine elbette, öfkeli ve sert bir bakış fırlatırım. Anbean sessizliği kullanırım.

Sol kolum yavaşça uyuşmaya başlayınca, yumuşak karnımı farketmesinler diye, yüzümü yastığa gömerim. Tam olarak yastığa kafa attığım da söylenebilir. Kendimi bildim bileli yastığa kafa atarak uyurum.

O kadar insana mazeret bildirmeden arkamı döndüğüm için de kendimi asla, suçlu hissetmem. Bu hareket bir Çerkez kadınına yakışmasa da, bunu hakettiklerini düşünürüm.  

Hiç çekinmeden herkesin yüzüne hissettiklerimi rahatça söylemek beni bir nebze rahatlattığından huzur içinde uykuya dalarım.

İyi geceler.